First of all: ik ben jaloers op iedereen die nu in Nederland zit en onbeperkt kan genieten van kruidnoten, pepernoten en al het lekkernij dat bij Sinterklaas hoort. Ik heb hier slechts een paar zakjes chocolade-kruidnoten en die gaan ontzettend hard, aangezien Gaby er ook niet vanaf kan blijven! Maar ik mag natuurlijk niet te veel klagen, want ik kan mezelf altijd nog verwennen met Cadbury chocolate, de lekkerste chocolade van the UK!

 

De afgelopen weken was het ontzettend koud. Geen sneeuw, maar wel enorm veel regen. De dag dat Liz en ik besloten hadden een bezoekje te brengen aan Bath, een in een vallei gelegen stad vol gebouwen uit de Romeinse tijd, it was raining cats and dogs. Toen we in de trein zaten, vreesden we dat ons hele tripje in het water zou vallen, maar de Brit naast ons stelde ons gerust door te vertellen dat het altijd regent in Bath. We bezochten de Roman Baths, waar nog steeds een natuurlijke warmwaterbron te vinden is. Hierdoor kregen we ook wel zin in zo’n heerlijke spa, maar, omdat we beloofd hadden er een cultureel dagje van te maken, bewaarden we dat voor de volgende keer. In plaats daarvan gingen we naar het Fashionmuseum en probeerden we onszelf in een corset te hijsen! Ik heb bewondering voor de vrouwen die dat dagelijks moesten dragen.

 

De volgende dag stond er een concert op het programma: Finch! Hoewel ik slechts een nummer van ze kende en een flauw vermoeden had dat het niet helemaal mijn muzieksmaak is, had ik er toch voor gekozen om met roommate Gaby en german girl Dana heen te gaan. De bands die in het voorprogramma stonden waren werkelijk een verschrikking en dus dachten Gaby en ik dat we bij het verkeerde concert waren, omdat dat ene liedje toch echt rustig was! Gelukkig was Finch stukken beter en als ze niet zoveel zouden schreeuwen, zou het ook nog eens voor herhaling vatbaar zijn. Voorlopig blijf ik gewoon bij mijn poppy indie/britpop bands!

 

Nu ik in Engeland zit, moet ik zo nu en dan ook typisch Engelse dingen doen. Afgelopen zaterdag stond ik dus te koukleumen bij de horseraces. Het draaide niet alleen om de paarden en het gokken, want het leek op een klein dorpje in the rich man’s world. De heren strak in pak en de dames in korte jurkjes en killer heels, alsof het hartje zomer was. Tijdens de race was iedereen fanatiek aan het schreeuwen en na de finish kon je duidelijk zien wie op het winnende paard had gegokt, want die stonden te springen van vreugde! Een ervaring rijker en gelukkig geen cent armer, want dat gokken is niks voor mij (bovendien ben ik daar te jong voor!).

 

Afgelopen vrijdag was het een drukke dag, omdat het de laatste newspaperclass was voordat onze eerste schoolkrant uit zou komen. Het klaslokaal had ineens veel weg van een redactie: laptops op tafel, allerlei artikelen die door elkaar liggen, mensen die nog snel wat dingen willen wijzigen en een lerares die het ook niet zo goed meer weet. Een grote chaos dus, maar het deed me wel realiseren dat dit is wat ik later wil doen!