Vandaag de grote eerste-live-show dag. We konden ‘uitslapen’ tot 9 uur maar ik was om 5 uur al wakker omdat mijn ritme nu gewoon zo is geworden. Het ontbijt was superlekker en daarna namen we afscheid bij het Moyamba guesthouse. Nu zijn we op het radiostation, om 12 uur de liveshow. Ik voel me niet goed, vooral koppijn maar dat gaat denk wel over.

 

 

De liveshow ging geweldig! Op het technische gedeelte na dan. Die gast had echt geen flauw idee waar hij mee bezig was. Harriet ging als een trein en iedereen deed lekker mee, de boel was leuk aangekleed en iedereen had er zin in. Harriet opende de show en begon daarna met de meiden een discussiegesprek over ‘gender discrimination’ wat erg lekker liep alleen het geluid begon vaak rond te zingen.

 

Daarna de jingle gedraaid en toen werd er een hoorspel gespeeld door drie meiden. Dat had ik helemaal niet verwacht en het verwoorde precies het verhaal van de meiden uit ons eerste ‘vervelende’ gesprek. De ouders van een meisje waren vermoord en nu werd ze uitgebuit met huishoudelijk werk door haar tante. Uiteindelijk kwam natuurlijk het door ons gemaakte lied en daarna waren we alweer klaar.

 

We gooiden er nog wat drinken en snoep tegenaan en gingen met z’n allen op de foto. Janet (moeder 2) riep dat ze me heel erg zou gaan missen, erg lief. Iedereen heeft ons uitgezwaaid en toen begon weer een slopende reis naar Freetown waar we pas in het donker aankwamen.

 

Daar hebben we Harriet bij haar oom en tante afgezet en nu zijn we weer ‘thuis’ in ons allereerste vergeleken-bij-de-rest zo luxe guesthouse. Thank God! Dadelijk lekker m’n email bekijken, als het werkt want de server ligt eruit en ik had me nog zo verheugd op een mailtje van Koert. Naja, eerst eten, beetje ouwehoeren, interviews, heerlijk douchen en dan lekker slapen. Morgennacht terug naar huis, bizar!

 

Because I'm A Girl is niet meer op MTV te zien maar je kunt de afleveringen wél online kijken.